file:\\ druksel \ fondslijst \ Jan Lauwereyns \ Klara

Paul Demets op radio Klara van zaterdag 20 oktober 2001.

"Er zit een soort weerbare omgang met de werkelijkheid en de leegte in. De gapende leegte, de verstomming die dan dreigt, speelt (...) een belangrijke rol in 'Blanke verzen' de nieuwe bundel van de Vlaming Jan Lauwereyns.

Alleen is Lauwereyns veel meer een dichter van de maskerade dan Bernlef. Lauwereyns is iemand die op een ironische maar niet vrijblijvende manier nadenkt over het representatieve vermogen van taal en over de problematiek van waarneming. Niet verwonderlijk misschien want Lauwereyns legt zich aan de universiteit van Tokio toe op visuele waarneming. 'Blanke verzen', de titel van zijn nieuwe bundel, zijn verzen die niet rijmen, maar je kunt de titel van zijn nieuwe bundel net zo goed associëren met schrijven tegen de leegte. Met schrijven op de rand van het zwijgen, of met het wit dat de kleur van de rouw is in Japan. Lauwereyns' vorige bundel heette niet toevallig 'Nagelaten sonnetten'.

Toen al leek hij te concluderen dat spreken zilver en zwijgen goud is. Gelukkig heeft Lauwereyns voor het zilver gekozen. Alleen al de onheilspellende reis door de Verenigde Staten en tegelijk doorheen verschillende gedaantes in het eerste deel van de bundel, 'Het zwijgen van de dichter', maken deze poëzie tot een avontuur waar je inderdaad verstomd van staat."