file:\\ druksel \ fondslijst \ Paul Demets\meer

In het universum van Paul Demets wordt de ik belaagd, door de wereld, door de anderen. De kunst bestaat erin om (De kunst is) een standpunt te bepalen. En dat standpunt is talig. Natuurlijk verwijzen de gedichten van Demets naar de werkelijkheid (de dichter is zelfs niet te beroerd om concreet aan te duiden naar wie of wat dat bepaald gedicht verwijst) maar het poëticaal gebeuren speelt zich louter en alleen in de taal af. Daarom verwijst deze poëzie ook naar cultuur en is ze intellectualistisch, ze schroomt niet zich te tonen. Bij hem geen valse spelletjes die op een omfloerste manier toch weer de dichtersziel willen blootleggen.
Demets toont zich ook een ambachtsman: de vorm van zijn gedichten, cycli en bundels is doordacht en heeft zelf ook betekenis waardoor hij de inhoud van de gedichten zelf verhevigt. Deze zelfbewustheid staat ver van het modieuze af of van wat vandaag de dag bon ton is en vormt de kracht van deze poëzie. Hij ontregelt het denken, niet door het tegengestelde te poneren, de romantiek te omarmen, maar door binnen het denken zelf te wroeten. Daardoor komt dit op losse schroeven te staan. En wordt zijn betoog des te dwingender.
DRUKsel geeft van hem de cyclus ‘Vrees voor het bloemstuk’ uit.

Paul Demets kreeg voor De papegaaienziekte de Provinciale prijs voor letterkunde van de provincie Oost-Vlaanderen (2001). Hij is o.a. poëziecriticus voor het magazine Knack en medewerker bij Klara.